Annetta Spanoudaki on “WALLS”

Πόσο χρόνο χρειάζεται κανείς για να σταθεί σ΄ ένα σημείο και να παρατηρήσει τον χώρο γύρω του, χωρίς να χαρακτηριστεί τουρίστας ή απλός θεατής: Ώρες, ημέρες, εβδομάδες, μήνες …;

Ο “χρόνος” και ο “τόπος” αποτελούν καθοριστικές ανθρώπινες συμβάσεις και σύμφωνα με τον Ε. Hobsbawm:”χρειαζόμαστε νέους χάρτες για να αποκτήσουμε την αίσθηση του κόσμου”.

Οι χάρτες συνιστούν εντυπωσιακά σχέδια συνδυάζοντας φυσικούς και συνθετικούς ρυθμούς και σχήματα, τα οποίο αντιλαμβανόμαστε ασυνείδητα. Ο αφηρημένος χώρος αποτελεί το θεμέλιό τους και στην υλοποίηση τους συχνά υπερισχύουν οι φαντασιακοί τρόποι θέασης όπου η παράταξη των όποιων σημείων, συμβόλων και ιχνών αποτελούν απλή αποτίμηση ενός τόπου και ταυτόχρονα είναι το μέσο κατάτμησης του χώρου και του χρόνου με παράλληλη αποθήκευση δικών μας προβολών και με σκοπό την οικειοποίηση του.

Παραμένει όμως αναπάντητο το ερώτημα: είναι ο χάρτης μια απλή αποτύπωση επιφάνειας-δικτύου-συστήματος ή συνιστά τον κώδικα μιας περιοχής και την οριοθέτηση της;
Με αφορμή τα παραπάνω ερωτήματα επιχειρώ στη δουλειά μου να αναπτύσσω έναν χώρο μέσα στον χώρο χρησιμοποιώντας ως αναλογία και μεταφορά την κλίμακα.

Πάντα με εντυπωσίαζαν οι χάρτες πόλεων, ένας λαβύρινθος γραμμών τόσο οικείων αλλά και τόσο άγνωστων που ερέθιζαν την φαντασία μου. Όμως κατά βάση δουλεύω εναντίον τους.

Αννέττα Σπανουδάκη, Αθήνα, Σεπτέμβριος 2012
“WALLS” – Unbounded boundaries
18.9 – 9.10.2012

Σχεδιάζω πάνω τους για να δώσω έμφαση στην επιφάνεια του χαρτιού, αυτό το ευτελές υλικό το τόσο δημιουργικό ταυτόχρονα. Αποφεύγω τα μηχανικά κοψίματα και τις τέλειες ευθείες. Χρησιμοποιώ ίχνη, ρυθμούς και σχήματα με έναν συμβολικό τρόπο και συνδιαλέγομαι με έννοιες όπως τοπογραφία, εντοπιότητα, εκτοπισμός και εγκλεισμός μέσα από μια τελετουργική διαδικασία που αναπτύσσει ένα παιχνίδι χαρτογράφησης του προσωπικού και του δημόσιου χώρου εξερευνώντας τις εμμονές της αποκωδικοποίησης του.

How long does may one stands in a spot and observe, without being characterized as a tourist or mere speculator: Hours, days, weeks, months …?

“Time” and “place” are defining human conventions and according to E. Hobsbawm: “are in need of new mapping that will bring an understanding of the world”.

Maps are fascinating designs that combine both natural and devised patterns and shapes that we perceive unconsciously. Abstract space when implemented brings upon imaginary views in which elements-signs, symbols and traces however arranged are a mere resemblance of a place and at same time, a means to divide space and time while exposing one’s self through familiarization.

The question remains: is the map a simple visual representation of a surface -network or system, or is it a code and landmark of a certain area?
Regarding the questions above, my work reveals space within space, using the values of proportion and ratio and scale.

I have always been fascinated by urban maps, a labyrinth of lines so familiar yet unknown that stimulate my imagination. Yet in truth, I working against them.

I sketch over them to emphasize the surface of the paper, this worthless yet creative material. I avoid mechanical cuts and perfectly straight incisions. In using traces, patterns and shapes in a symbolic context, dialogue with concepts such as topography, locality, displacement and incarceration through a ritual process develop a game plan and a mapping of public space that explores the obsession of its decoding.

Annetta Spanoudaki, Athens, September 2012
“WALLS” – Unbounded boundaries
18.9 – 9.10.2012

%d bloggers like this: