Transition of the form

[Η μετεξέλιξη της φόρμας]

Εγκαίνια: Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013, 20.00
Διάρκεια: 23.12.2013 – 15.1.2014

Συμμετέχουν: Άγης Κελπέκης, Πετρούλα Κρίγκου, Ιωάννα Μπουζίκα, Ελένη – Πηνελόπη Σαλταβαρέα, Μαίρη Ρουσιώτη

Η έκθεση πραγματεύεται τη δημιουργία της φόρμας μέσα από διαδικασίες αναζητήσεων και αλλαγών μέχρι και την τελική μορφή και τη σύνθεσή τους με άλλα στοιχεία του έργου. Στην έκθεση αυτή η φόρμα μέσα στο έργο εμφανίζεται ωμά και προκλητικά ξεκάθαρη μπροστά μας, σαν μία απλή εξίσωση όπως τη περιγράφει ο Jean Debuffet, όπου η υλοποίηση συμπαγών μορφών βρίσκεται στην ύπαρξη συμπαγών ιδεών, ιδεών που στοιχειώνουν κατά τον ίδιο, το μυαλό. Διακρίνουμε τα συστατικά αυτά που τη συνθέτουν – σημάδια της μοίρας, αρχέγονα πρότυπα από την αφήγηση της ιστορίας της ανθρωπότητας καθώς και τα ιδιαίτερα και προσωπικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν το έργο του καλλιτέχνη. Η ανάδυση του στην επιφάνεια εξαρτάται από την αφετηρία και τεχνική του δημιουργού.

Άγης Κελπέκης

Άγης Κελπέκης


Άγης Κελπέκης

Άγης Κελπέκης

Ο Άγης Κελπέκης μέσα από την ταινία ΣΚΡΑΤΣ πειραματίζεται με την χάραξη της επιφάνειας του φιλμ ανασύροντας φιγούρες που συνθέτουν ρυθμό σε ακολουθία. Η Πετρούλα Κρίγκου χτίζει τη φιγούρα της από μέσα προς τα έξω σαν να πρόκειται για ένα προσωπικό οχυρό, χρησιμοποιώντας μνήμες και εμπειρίες ως πρώτη ύλη για το εξωτερικό δέρμα των συμπαγών ανθρώπινων κορμών. Η Ιωάννα Μπουζίκα μεταφράζει την ιδιοσυγκρασία του ατόμου σε αυστηρές και προκαθορισμένες φόρμες, πολλές φορές σκληρά αποτυπωμένες. Η Ελένη Σαλταβαρέα χτίζει συμπαγείς όγκους με μία τεχνική διαστρωμάτωσης όπου το τελικό αποτέλεσμα είναι αδιαμφισβήτητα η επιβολή του όγκου στην εικόνα. Η Μαίρη Ρουσιώτη αναζητά την υπέρβαση από το στέρεο, συμπαγές εικαστικό πρότυπο μέσα από μία διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης και αυτογνωσίας.

Σχετικά με το εικαστικό έργο των καλλιτεχνών

Το Σκρατς του Άγη Κελπέκη είναι σχεδιασμός πάνω σε φιλμ 16 χιλ. μαύρο, ξύνοντας την επιφάνεια από την επίστρωση για να μπορεί να περάσει το φως της προβολής. Όλα τα σχέδια, προβαλλόμενα με κινηματογραφική ταχύτητα αλληλοαναιρούνται, αφομοιώνονται μεταξύ τους προκαλώντας μια νέα εικόνα που κατά ένα μέρος είναι απρόβλεπτη.
Η δημιουργία του ξεκίνησε το 1971 για να χρησιμοποιηθεί σε περιβάλλον πολλαπλών προβολών για συναυλίες και περφόρμανς. Κατά περιόδους προστέθηκαν μερικά μέτρα και έτσι η ταινία περιέχει πολλά στάδια της «ελάχιστης» γραφής του σχεδίου.
Το ενδιαφέρον εστιάζεται στη διαφορετική εμπειρία ανάμεσα στο χρόνο της δημιουργίας και την στιγμή της υλοποίησης – προβολής. Το τελικό αποτέλεσμα της προβολής δεν μπορεί να προβλεφθεί έτσι o Άγης Κελπέκης πειραματίζεται με υποθέσεις σχεδιασμού αλληλουχίες σημαδιού ή φιγούρας η ρυθμικές γραφές που τείνουν να προκαλέσουν την κίνηση, την μετατροπή τους, ή την έννοια του ρυθμού. Όλα αυτά τα σημάδια-σχέδια που θα συνθέσουν ανάλογες εκπλήξεις, προκαλούν τη δυναμική της περιέργειας για τη συνέχιση του πειράματος. Το φιλμ αποτελεί ένα διαρκή αυτοσχεδιασμό που εξακολουθεί να υπάρχει και στο στάδιο της προβολής. Αυτό που έχει σημασία για τον ίδιο είναι η ενεργοποίηση της φαντασίας για τη δημιουργία ενός προσωπικού ταξιδιού του κάθε θεατή.
Το βίντεο Σκράτς παρουσιάστηκε στην έκθεση Zootrope στο CAMP! το 2013.

Πετρούλα Κρίγκου

Πετρούλα Κρίγκου

Η Πετρούλα Κρίγκου δημιουργεί την αίσθηση “εσωτερικών” πορτρέτων. Θέλοντας να δείξει τη ψυχολογία με μια συμβολική πράξη χτίζοντας το σώμα ως απόλυτη φόρμα. Επικεντρώνεται στο πλάσιμο του ψυχικού σώματος. Το έργο δίνει την αίσθηση “εσωτερικού” δέρματος, “ψυχολογικό ίζημα”, που αποκαλύπτεται και “κρέμεται” (αιωρείται), εκτίθεται πια προς τα έξω. Τα γλυπτά είναι φτιαγμένα από χρησιμοποιημένα φίλτρα του καφέ. Κάθε φίλτρο αντιπροσωπεύει μια μνήμη, μια ανάσα, ένα τραύμα, μια ευτυχία, που με τα χρόνια έχουν δημιουργήσει αυτές τις ανθρώπινες μορφές. Συνεχίζοντας με το έργο αυτό, η Π. Κρίγκου δημιούργησε κι άλλα πορτρέτα, αυτή τη φορά ντυμένα με ταπετσαρία. Κανένα άτομο δε μπορεί να ξεφύγει από τις μνήμες αλλά πάντα προσπαθεί να τις καλύψει. Έτσι τοποθέτησα “καινούριο δέρμα” με καινούριες μνήμες πάνω σε σώματα, ύστερα ακολούθησε μία διαδικασία που το αποτέλεσμα θυμίζει αποτοίχιση.

Ιωάννα Μπουζίκα

Ιωάννα Μπουζίκα

Η σκληρότητα οξύτητα και καθαρότητα σε απόλυτα προσδιορισμένες φόρμες και γραμμές της Ιωάννας Μπουζίκα δηλώνουν
ενδοσκόπηση-μεταφορά-αποτύπωση στα εγχειρήματα της δουλειάς της. Διαδικασία αποκαλυπτική, εικόνες που προκύπτουν από το υποσυνείδητο, ολοκληρωτικά απελευθερωμένες, εμφανίζονται για να σχηματοποιήσουν τη δυναμική του αισθάνεσαι και τέλος να εξελιχθούν και να συνθέσουν την οπτική, και την ιδιοσυγκρασία ενός ατόμου.

Ελένη Σαλταβαρέα

Ελένη Σαλταβαρέα

Το ζήτημα των αντικειμένων για την Ελένη Σαλταβαρέα και ιδιαίτερα των κτιρίων έχει επηρεάσει βαθιά τον προβληματισμό και τη δουλειά της στη ζωγραφική ως σήμερα. Η αναζήτησή της ακολουθεί δύο κατευθύνσεις: η μία είναι η απομάκρυνση από το επίπεδο και η δημιουργία με γύψο πραγματικών όγκων και η άλλη η επιστροφή στο επίπεδο μέσω διαφανειών, οι οποίες, τοποθετημένες και αυτές αντιθετικά μεταξύ τους, η μία πάνω στην άλλη, επιτρέπουν την αναγνωσιμότητα του όγκου.

Μαίρη Ρουσιώτη

Μαίρη Ρουσιώτη

Η Μαίρη Ρουσιώτη δημιουργεί με μια έντονη εσωτερικότητα και ανάγκη για αυτογνωσία. Με μια Φιλοσοφική θεώρηση του κόσμου για τη σύλληψη του αυθεντικού εαυτού αλλά και την κατανόηση της σύγχρονης κοινωνίας μέσα από την παρατήρηση της. Χρησιμοποιεί τη ζωγραφική ως εκφραστική αλλά και ως αναπαραστατική λειτουργία. Σκοπός της είναι η δημιουργία ενός ενοποιημένου χώρου όπου δρουν χρωματικές και σχηματικές δυνάμεις ξεπερνώντας τα περιοριστικά στοιχεία της φόρμας και της μορφής αναζητώντας το περιεχόμενο. Στα έργα της κολλάει, ξεκολλάει χαρτιά, γράφει με σπρέι, επεμβαίνει με αραιωμένα χρώματα δίνοντας την αίσθηση του σβησίματος και επιπλέον με συνεχείς παρεμβάσεις πάνω στο έργο, φαινομενικά τυχαίες, η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται μέχρι το έργο συνθετικά, χρωματικά, αισθητικά να φτάσει στο ποθητό αποτέλεσμα.

Σχετικά με τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες

Ο Άγης Κελπέκης σπούδασε στο Παρίσι αρχιτεκτονική και πολεοδομία (1966-1974). Στην ίδια περίοδο παρακολούθησε μαθήματα τεχνικής κινηματογράφου. Kαλλιτέχνης στο χώρο των πολυμέσων παράλληλα με τη ζωγραφική και το σχέδιο δημιουργεί με τη μουσική, τον πειραματικό κινηματογράφο, βίντεο τέχνη και ντοκιμαντέρ. Έχει δημιουργήσει εικαστικές περιβαλλοντικές δράσεις – εγκαταστάσεις, οπτικοακουστικές παραστάσεις. Έχει εκθέσει ζωγραφική στο Παρίσι και στην Αθήνα μεταξύ άλλων στη γκαλερί Πολύπλανο, στο χώρο τέχνης “Έυμαρο”, στο βιβλιοπωλείο “Βαβέλ” στο φεστιβάλ “Έρμουπόλια” και σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις. Πειραματικό κινηματογράφο βιντεοτέχνη και μουσικό αυτοσχεδιασμό έχει παρουσιάσει σε ανάλογα φεστιβάλ, γκαλερί και χώρους τέχνης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μεταξύ άλλων στο Κέντρο Τέχνης Τούντα, στα φεστιβάλ Media Terra, E-fos, Πλατφόρμα βίντεο, Synch Festival, Cinema Texas, Athens Videoart festival, CAMP! Contemporary Art Meeting Point. Η Πετρούλα Κρίγκου σπούδασε Fine art στη Μεγάλη Βρετανία, Kent Institute of Art & Design και στο Κingstone University (2004-2007). Εκεί δημιούργησε μια σειρά από διαδραστικά έργα με θέμα τη πόλη και την επικοινωνία. Πειραματίστηκε με video art και performance art. Παράλληλα παρακολουθούσε σεμινάρια Fashion Design and textile στο Grafton Academy στο Δουβλίνο. Επιστρέφοντας Ελλάδα αποφοίτησε από τον AKTO Middlesex university (2007- 2009), με καθηγητές τους Νίκο Ναυρίδη, Κατερίνα Αποστολίδου και Τάσο Μισούρα, όπου ασχολήθηκε με εγκαταστάσεις και διαδραστικά έργα. Την ίδια περίοδο δημιουργούσε σκηνικά και κοστούμια σε mini films και θεατρικά. Έχει εκθέσει σε διοργανώσεις στο Λονδίνο και την Αθήνα όπως: 24hour film project, Art az, Stanley Picker Gallery και Blender gallery. Η Ιωάννα Μπουζίκα σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας όπου και παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής. Ατομική έκθεση στη Κ-art, 2009. Συμμετοχή σε ομαδικές εκθέσεις – 2004 «bon voyage, Κ-ART». 2009 «Η ανθρώπινη μορφή στη τέχνη» ΕΕΤΕ. 2010 «The true Friendship Concept» συνεργασία ΑΣΚΤ – Nestle. 2012 «100 χρόνια από την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων» Πολεμικό μουσείο, όπου και βραβεύτηκε. Η Ελένη Σαλταβαρέα μαθήτευσε με τον Βασίλη Χάρο στο Αμερικάνικο Κολέγιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές της στη ζωγραφική στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με τον Μάκη Θεοφυλακτόπουλο. Έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις. Η Μαίρη Ρουσιώτη σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και Γραφιστική στην Σχολή Βακαλό. Υπότροφος του Ι.Κ.Υ για δύο χρονιά σε συνεργασία με τον καθηγητή της ΑΣΚΤ Μάριο Σπηλιόπουλο. Ατομική έκθεση «Πρωτόγονες τοιχογραφίες στις σύγχρονες σπηλιές μας» 2011, Πειραματικός χώρος Ανάμεσα. Ομαδικές εκθέσεις: «NATional GEOgraphic» Φινλανδία, «Το Απρόβλεπτο» Ζάππειο Μέγαρο, «Μπιενάλε Χαρακτικής» Τσεχία, Λεμεσός, «Χρόνος – Μνήμη» Ελευσίνα.

Facebook event https://www.facebook.com/events/673875102653465/

______________________________________________
Φωτεινή Καπίρη
Υπεύθυνη του εικαστικού προγράμματος / ARTWALL.

Η Φωτεινή Καπίρη σχεδίασε και υλοποίησε το πρόγραμμα ώστε να πληροί τις προϋποθέσεις και τις απαιτήσεις της σύγχρονης εικαστικής παραγωγής. Το Fresh Hotel υποστηρίζει ενεργά την προσπάθεια αυτή δημιουργώντας έτσι ένα νέο πολιτιστικό πυρήνα στο κέντρο και την καρδιά της πόλης

%d bloggers like this: